* علم به معنای خاص : یعنی « الهیات ». در قرآن کریم، هدف آفرینش جهان، آگاهی انسان به علم و قدرت الهی معرفی می شود. (( اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَمِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَأَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْمًا )) [ سوره طلاق، آیه 12 ]. در برخی از آیات نیز از « علم لدنی » یعنی دانشی که خدا به انسان می آموزد سخن به میان آمده است. (( فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَا آتَيْنَاهُ رَحْمَةً مِنْ عِندِنَا وَعَلَّمْنَاهُ مِن لَّدُنَّا عِلْمًا )) (سوره کهف، آیه 65 ]. بنابراین علم به معنای خاص یعنی آگاهی از صفات خداوند و دانشی که خداوند به انسان می آموزد.

* علم به معنای عـام : (( هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ )) [ سوره زمر، آیه 12 ]. در این آیه و برخی آیات دیگر در کلام ا... مجید، مقصود از « علم »،  مطلق علم و دانش است که شامل همه ی اقسام علم مفید می شود.