(الف) ژرفای نامحدود معارف قرآن که یکی از ویژگی های ذاتی قرآن محسوب می شود، اساسی ترین رمز ماندگاری قرآن در بستر متحول زمان است. (ب) پیوند جاودانه و ناگسستنی قرآن و عترت برای تبیین و تفسیر معارف مستور در قرآن.  (پ) اجتهاد روشمند و خردورزی در آیات وحی. قرآن همواره بر « تعقل »، « تفکر »، « تدبر » و « تفقه » تاکید داشته که این موضوع نشان از اهمیت اجتهاد و خردورزی برای حفظ قرآن در گذر زمان دارد.  (ت) مطابقت قرآن با عقل و فطرت،